Gaitasun handiko haurren klase batean sartuta..
Gaitasun handiko haurrek beren adimena garatu ahal izateko, eskolaz kanpoko ekintza bereziak egiten hasi dira. Horrelako 5 talde daude gurean.
Hona hemen eitb-k egindako bideo interesgarria :
Informazioa iturria:
http://www.eitb.com/bideoak/osoa/459093/gaitasun-handiko-haurren-klase-batean-sartu-gara/
Mostrando entradas con la etiqueta Supergaituak. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Supergaituak. Mostrar todas las entradas
miércoles, 8 de diciembre de 2010
Gaitasun handiko haurren klase batean sartuta..
Pedagogoarekin elkarrizketa..
Gaitasun intelektual bereziko haurrak
Adimen handiko haurrei buruzko irratsaioa. Pedagogoarekin elkarrizketa. Haur hauen ezaugarriak aztertzen dituzte, baita guraso nahiz eskolak beraiekin eduki behar duen jokaera.
Adimen handiko haurrei buruzko irratsaioa. Pedagogoarekin elkarrizketa. Haur hauen ezaugarriak aztertzen dituzte, baita guraso nahiz eskolak beraiekin eduki behar duen jokaera.
Irratisaioa entzuteko hemen klikatu.
Informazioa iturria:
martes, 7 de diciembre de 2010
Ume azkarrak, izaera berezikoak
Zorionekoak dirudite. Izugarri azkarrak eta trebeak izaten direnez, familian bereziki estimatuak izaten dira. Hala ere, harremanetarako ez dute gaitasun handirik izaten eta, sarritan, egokitu zaien bizimodura moldatzeko zailtasun handiak izaten dituzte. Hezkuntza-plan berezietan sartzen hasiak dira.
Bost urte zituela, Dan Glück-ek gutuna bidali zion Israelgo gobernuari. Gutun hartan Palestinako arazoa konpontzeko hainbat irtenbide proposatu zizkion. Gutuna jaso zuen funtzionarioak bisita egin zion Dan Glück-i, eta harrituta geratu zen bidaltzailea umea zela ikusi zuenean. Gaur egun, hamar urte geroago, haur hura Jerusalemeko eskola berezi batean ari da ikasten, eta gai da edozein matematika-aditu arazotan sartzeko.
Adimen-koziente handia duten haurren heziketa berria da hezkuntza-arloan. Lehen uste zen berez molda zitekeela, horretarako zutela adimen-koziente handia eta adimen koziente handiari esker ez zutela moldatzeko zailtasunik izango. Esperientziak ezetz dio, arreta berezia eskaini behar zaiela. Izan ere, horrelako haurrek depresioak, konplexuak, moldatzeko arazoak… izateko aukera gehiago izaten dute. Arrazoia: sortzeko aukerarik ez duen izaera sortzailea gaixotu egiten da.
Ez hori bakarrik, adimen-koziente handiko haurrek gozatzen dutena baino gehiago sufritzen dute. Gainerakoak baino azkarrago eta hobeto erantzuteko gai direnez, ikaskideek gehienetan baztertu egiten dituzte. Irakasleentzat ere ez dira erosoak izaten. Horrela, haur horien autoestima poliki-poliki galtzen da, beren benetako gaitasuna ezkutatzen saiatzen dira, nortasuna alda dezakete…
Dena den, horri buruzko eztabaida handia da: jenioak egiteko fabrikak behar dira ala gazte zoriontsuak? Hitzez badirudi guztiak bat datozela. "Haur azkarren helburua gizartean integrazioa lortzea izan behar da, oreka aurki dezatela, horrela baino ezingo baitu bere sormen guztia garatu eta, etorkizunean, horrela lortuko baitu —zortea dela medio— jenioa izatea".
Hitzak baino ez dira, errealitatean herrialde askotan jenio-fabriken aldeko jarrerak nagusitu baitira. Lehen aipatutako Jerusalemekoa horietako bat da, baina badago gehiago. Errusian, adibidez, ospetsua da Novossibirsk hiria; hango ikastetxera Errusian urtero egiten diren jakintza-olinpiadetako irabazleak baino ez dira joaten. Estatu Batuetan, Txinan, Mexikon edo eta Bulgarian adibide gehiago aurki daitezke.
Bost urte zituela, Dan Glück-ek gutuna bidali zion Israelgo gobernuari. Gutun hartan Palestinako arazoa konpontzeko hainbat irtenbide proposatu zizkion. Gutuna jaso zuen funtzionarioak bisita egin zion Dan Glück-i, eta harrituta geratu zen bidaltzailea umea zela ikusi zuenean. Gaur egun, hamar urte geroago, haur hura Jerusalemeko eskola berezi batean ari da ikasten, eta gai da edozein matematika-aditu arazotan sartzeko.
Adimen-koziente handia duten haurren heziketa berria da hezkuntza-arloan. Lehen uste zen berez molda zitekeela, horretarako zutela adimen-koziente handia eta adimen koziente handiari esker ez zutela moldatzeko zailtasunik izango. Esperientziak ezetz dio, arreta berezia eskaini behar zaiela. Izan ere, horrelako haurrek depresioak, konplexuak, moldatzeko arazoak… izateko aukera gehiago izaten dute. Arrazoia: sortzeko aukerarik ez duen izaera sortzailea gaixotu egiten da.
Ez hori bakarrik, adimen-koziente handiko haurrek gozatzen dutena baino gehiago sufritzen dute. Gainerakoak baino azkarrago eta hobeto erantzuteko gai direnez, ikaskideek gehienetan baztertu egiten dituzte. Irakasleentzat ere ez dira erosoak izaten. Horrela, haur horien autoestima poliki-poliki galtzen da, beren benetako gaitasuna ezkutatzen saiatzen dira, nortasuna alda dezakete…
Dena den, horri buruzko eztabaida handia da: jenioak egiteko fabrikak behar dira ala gazte zoriontsuak? Hitzez badirudi guztiak bat datozela. "Haur azkarren helburua gizartean integrazioa lortzea izan behar da, oreka aurki dezatela, horrela baino ezingo baitu bere sormen guztia garatu eta, etorkizunean, horrela lortuko baitu —zortea dela medio— jenioa izatea".
Hitzak baino ez dira, errealitatean herrialde askotan jenio-fabriken aldeko jarrerak nagusitu baitira. Lehen aipatutako Jerusalemekoa horietako bat da, baina badago gehiago. Errusian, adibidez, ospetsua da Novossibirsk hiria; hango ikastetxera Errusian urtero egiten diren jakintza-olinpiadetako irabazleak baino ez dira joaten. Estatu Batuetan, Txinan, Mexikon edo eta Bulgarian adibide gehiago aurki daitezke.
Honi buruz informazio gehiago izateko, bisita itzazue ondorengo orrialdea:
jueves, 2 de diciembre de 2010
Ahalmen handiko haurrak.
Ahalmen handiko haurrak
Interneten eitb irratiak egindako iruzkin interesgarri bat aurkitu dut:
Ainhoa Etxebeste - 2010/03/11 Euskadi Irratia
Ikerketen arabera, haurren ehuneko 4ª edo 5ª ahalmen handiko pertsona da. Kasu baikorrenek tasa ehuneko 10ean ere kokatzen dute.
"Horrek esan nahi du eskola eta ia gela guztietan daudela honelakohaurrak" ohartarazi digu Jabierrek. Bere 10 urteko alabak diagnostikohori dauka eta ahalmen horiek ahal bezain beste garatzeko beharraikusten du. Diagnostikoa egiteko prozedura eta adituen laguntza izanzuen, eta bide hori urratzeko aholkua ematen die antzerako kasuan egonlitezkeen gurasoei.
Itziar
Itziarrek "giro egokirik ez zuen aurkitzen eskolan ,triste zegoen"
Lagunarterikez zuen topatzen bere mailakideen artean eta ikasketa emaitzak ez zirenegokienak izaten. Gurasoek, ikastetxean azaldu zuten kezka, baina ezzuten arazoa bideratzen jakin. Kanpoko adituen test bidezko ikerketaketa disgnostikoak azaleratu zuen arazoaren iturburua eta jarraitubeharreko bidea.
La Salle- San Luis eta zabaltze gelak
Ahalmenhandiko haurrek, "ikasteko gosea dute; asetu beharreko gosea” JoseManuel Crespo Donostiako La Salle-San Luis ikastetxeko zuzendaria da.Ikastetxe honek eskarmentua du ahalmen handiko haurrekin lan egiten.Askotan izaten duten eskola-porrota, hezkuntza sistemak duten ahalmenhori garatzen laguntzen ez duelako gertatzen dela ikusten zuten etaikasteko gose hori ase dezaten "zabaltze gelak" izeneko esperientziariekin zioten . Astean behineko eskolak dira" haurrek aztertu nahidituzten gaiak aurkezten dituzte eta irakasleen bideratzen dituzteprozesura eta metodologian” zehaztu digu Crespok . Oso pozik daudelortzen ari diren emaitzekin, «haurrek motibazio handia lortzen dute »eta gidatzen dituzten irakasleentzat ere erakargarria ari da izatenirakasteko metodología osoa alda arazi dielako . Haurrek lantzendituzten gaiak gainera , gero eskolako beste haurrei aurkeztendizkiete, ikasi dutena beste batzuei irakatsiz.
Hezkuntza legea
Egunindarrean dagoen hezkuntza legeak , hezkuntza anitza , dibersifikatuabermatu behar du . Edozein arrazoigaitik zailtasunak dituen haurrarilagundu egin behar dio “ eta horrek hala izan behar du “ Jabierreniritzirako , baina ikasteko ahalmena bataz bestekoaren gainetik dutenhaurrei ez die laguntzarik ematen , eta hauek ere arazo psikologiko edosozialak izan ditzaketela gogorazten du.
www.alcagi.org
Gurasoek ere lan nekeza dute ahalmen handiko haurrak hezten
“haurrak dira eta afektiboki haur gisara hezi behar ditutu “ baina aldiberean “ kapazitate kritiko handia dute “ eta erantzunik gabe utzizaitzakete . Ahalmen handiko haurren gurasoak elkarteetan antolatu dira, ADIMAC edo ALCAGI dira horietako
batzuk. Duten erronkarierantzuten ahalegintzen dira , eta baita etxean adimen handiko haurrakdituzten gurasoei laguntzen ere.
Informazio iturria :
http://www.eitb.com/irratia/euskadi-irratia/erreportajeak/osoa/398176/ahalmen-handiko-haurrak/
miércoles, 1 de diciembre de 2010
Hadimen handiko haurrak
Gaitasun handiko haurrak: Guraso talde batek ADIMAC elkartea sortu du, arreta berezia duten umeekin lan egiteko.
Arazoa ez, berezitasuna
Gaitasun handiko umeek ez daukate arazorik. Elkartekoek ez dute «arazo» hitza erabiltzen. «Berezitasun bat dute eta, izatekotan, hezkuntza sistemak du arazoa, ez delako haur hauen premietara egokitzen. Ikasle guztiei curriculum bera ezartzea, guztiak taila bereko jantziekin janztea bezala da. Horregatik diogu eskolak egokitu behar duela ume hauen beharretara », esan du Imanolek. «Adimen berezia dutela esango nuke nik -Iñaki Andresek hartu du hitza-. Arazoa baino gehiago dohain bat dute eta gizarteak dohain horiek garatzeko bitartekoak jarri behar ditu. Arazoa, beraz, dohain hori edukitzeak sortzen duen ondorio bat baizik ez da, dohain horiek dituzten haurrek gelako taldera egokitzeko zailtasunak izan ditzaketelako». «Gaitasun handiko ume hauek aspertu egiten dira eskolan. Adimen bizikoak dira, gauza guztiak interesatzen zaizkie eta oso mugituak dira, oro har. Gustatzen zaien gauza batekin daudenean, erabat horretan sartuta daude, baina askotan hiperaktibo izateko joera dute eta arazoak sortzen dituzte gela barruan. Irakasleek ez dakite zer egin», jarraitu du Elisak.
Bere ustez, irakasleek dituzte gisa honetako haurrak detektatzeko aukera gehien, baina, horretarako, ordea, «prestaketa behar dute».
Joan den urteko ekainean jarri ziren elkarrekin harremanetan eta urrian hasi ziren elkartea sortzeko pausoak ematen. ADIMAC elkartearen egoitzako telefonoa 944 156 000 da, helbide elektronikoa adimac@live.com da. Badira gai honen inguruan informatzeko hitzaldiak eskatzen hasi diren irakasleak, baina gurasoak dira gehienetan elkartera hurbiltzen direnak. Elkarteko arduradunen ustetan, gaitasunak ez dira adimen mailakoak bakarrik, motibazioa edo borondatea ere gaitasun bat baita. «Muskizen eratu dugun taldean, zortzi-hamar urte arteko umeak hartu ditugu. Nahi duten arloa aukeratu eta lan egiten ikasten dute. Ikasten ikasten dute, metodologia bat lantzen, informazioa bilatzen, hipotesi bat aurreratzen eta testu bat elaboratzen. Zenbait lekutan gaitasun handiko haurrak talde berezietan biltzeko joera dago, baina gu horren kontra gaude, taldera egokitzen ikasi behar baitute. Baina beren antzeko umeekin tarteka elkartzea mesedegarri zaiela uste dugu eta horregatik eratu dugu Muskizen GAR bat (errendimendu intelektual handiko taldea). Ez direla piztia arraroak ohartzen dira, beren antzeko jendea badagoela. Hobe litzateke, noski, ume hauei gela barruan laguntza berezia ematea. Adimen urriko ikasleentzako bitartekoak jartzen diren bezalaxe, gaitasun handiko umeentzako ere bitartekoak jarri behar lirateke, baina askoz ere bitarteko garestiagoak dira. Gela barruan gauzak aldatzen ez diren bitartean, astean behin elkartu eta ordubetez lan egiten hasi gara. Oraingoz ni neu ari naiz taldearekin lanean», esan du Elisak.
Gaitasunak detektatzeko testak lau urtetik aurrera egin daitezke, baina askoz ere errazagoa da irakurtzen eta idazten ikasi ondoren egitea neurketak. «Adimenaren bi alderdi neur daitezke, fabrikatik datorren adimena da, bata, eta bakoitzak berak bildu duen informazioarena edo jakintzarena, bigarrena. Erabiltzen ditugun testekin biak neurtzen dira. Test horietatik koziente intelektuala ateratzen da. Adimenaren kozientea zatiketa baten ondorioa da. Adimenaren adina eta adin kronologikoa bat datozenean, 100eko kozientea ateratzen da».
«Gaitasun handiko umeen kasuan, ezustekoak izaten dira. Askotan galdera oso arraroak egiten dituztelako edo logikarik gabeko gauzak esaten dituztelako, tontotzat hartzen dituzte. Pentsamendu dibergentea lantzen dute normalean. Badute heldutasunarekin galtzen dugun halako jenialtasun bat eta badirudi hezkuntza sistemak hegoak mozten dizkiela», esan du Elisak. Gaitasun handiko haurrekin oso esperientzia gutxi garatu dira. «Nik dakidala, Nafarroan elkarte bat hasi da lanean; Valladoliden, adimen apartekoekin lan egiten duen La Huerta del Rey esperientzia dago; eta, Asturiasen ere zerbait egin dute. Ez dago askoz gehiagorik», esan du Imanol Erkiagak. Landu gabeko eremua da, beraz, eta ADIMAC elkarteak bide luzea du aurrean.
Informazio gehigarria:
http://www.gaur8.info/edukiak/20090213/121779/Gaitasun-handiko-haurrak--Guraso-talde-batek-ADIMAC-elkartea-sortu-du-arreta-berezia-behar-duten-umeekin-lan-egiteko
Supergaituak
PROBLEMAS ASOCIADOS AL SUPERDOTADO
Se entiende por disincronía la falta de sincronización en el desarrollo intelectual, social, afectivo y motor de los superdotados.
Disincronía interna: se produce debido a que los niños superdotados desarrollan irregularmente algunas de sus características. Dentro de esta categoría encontramos varios tipos:
Disincronía intelectual-psicomotora: la mayoría de los niños superdotados aprenden con gran precocidad a leer; sin embargo, tienen problemas con la escritura puesto que su evolución motora es más lenta. Les es muy difícil coordinar los movimientos de la mano, aún torpes, con su gran agilidad mental. Azuzar a los superdotados para que empiecen a escribir sin estar preparados puede provocarles estados de ansiedad e insatisfacción.
Disincronía del lenguaje y razonamiento: Los niños superdotados tienen mayor capacidad de razonamiento que de lenguaje. Al ser su comprensión muy rápida, dejan de memorizar lo que se está explicando, creyendo que basta con entenderlo. En consecuencia, cuando se les pide que expliquen dicha lección, lo harán con más torpeza que un niño normal que habrá estado más atento, por costarle mas su entendimiento. Tiene por tanto que tenerse en cuenta dicha disincronía a la hora de la enseñanza.
Disincronía afectivo-intelectual: La gran capacidad intelectual del niño superdotado puede producirle angustia, ya que emocionalmente aún es inmaduro. Tiene una riqueza intelectual extraordinaria, y sin embargo no puede procesarla de modo adecuado. Este estado puede llegar a un estado de neurosis. Debe intentarse razonar con los niños superdotados, con el fin de que expongan sus temores y así poder calmarlos, pero nunca ponérselo demasiado fácil, y obligarles a que se arriesguen; de lo contrario se consigue que el superdotado se aburra, y caiga en depresiones.
Disincronía social: es el resultado de las relaciones del niño superdotado con la sociedad que le rodea.
Disincronía en la escuela: el desarrollo mental de un superdotado es mayor a la del resto de la clase. Si un niño superdotado no es identificado rápidamente y no se adecua el currículum a sus necesidades, se logra que sus capacidades naturales se deterioren, con lo que su rendimiento escolar puede llegar a ser en la mayoría de casos, incluso menor al de un niño normal.
Generalmente en la escuela los niños superdotados buscarán para los juegos exteriores a niños de su misma edad, pero no así para juegos de interior o para conversar, en las que buscarán gente mayor, a la que considerarán más interesante. Si en su misma escuela hay niños de su edad también superdotados, su interés por los estudios será mucho mayor.
b) Disincronía en la familia: Aunque son los padres los que generalmente se dan cuenta de la precocidad de sus hijos, muchas veces no están preparados para responder a todas sus preguntas. Esto crea una gran angustia en los niños superdotados, que se ven forzados a tomar una decisión drástica: contentarse con lo que ya saben y no buscar más respuestas, con lo que sus capacidades intelectuales se ven restringidas, o dar rienda suelta a ellas buscando el conocimiento fuera de la familia, con el consiguiente sentimiento de culpabilidad.
El efecto Pygmalion Negativo
El efecto Pygmalion negativo se da cuando un niño superdotado permanece sin identificar, tanto en la escuela como en la familia. Las bajas expectativas que sobre él se tienen ocasionan su conformidad. En la escuela se aburren, y se concentran tan solo en las tareas que consideran interesantes, cometiendo errores en las tareas más simples. El niño se siente culpable de su precocidad, e intenta ser igual a los otros niños, incluso a veces compulsivamente, actuando e incluso provocando un descenso cada vez mayor de su rendimiento, tan solo para que no se les vea diferentes.
Informazio gehiago: http://html.rincondelvago.com/el-nino-superdotado.html
Supergaituak
Psicología y adaptación social de los superdotados.
Los superdotados no solo gozan de una superioridad en el plano intelectual sino también en muchos otros aspectos de la personalidad y del comportamiento social. Estos, socialmente maduros, mantienen excelentes relaciones con sus compañeros; son muy independientes, lo que les permite una adaptación notable.
Según el nivel de precocidad intelectual des superdotado, por encima de un cierto umbral de precocidad, cuanto más intelectualmente adelantado es un niño, más difícil es su adaptación social y psicológica:
Los superdotados cuyo CI supera 150, tienen tendencia a aislarse y volverse agresivos, debido al importante desfase entre su edad cronológica y sus facultades mentales.
Los superdotados cuyo CI está por debajo de 150, no sólo están bien integrados, sino que además suelen ser los líderes, le respetan e incluso le envidian.
Las buenas relaciones de amistad no sólo proporcionan placer, sino que además ayudan a la socialización, a establecer y a mantener la salud mental de todo individuo. Por lo tanto son importante las relaciones entre niños superdotados, para que salgan de su aislamiento y para evitar que se consideren sujetos marginales.
Desarrollo emocional: parecían ser más estables emocionalmente los niños superdotados que otros niños, y tan afectados por las circunstancias de la vida como cualquier niño.
Sentirse distinto: los superdotados se describen a sí mismos como poseedores de una considerable empatía con los demás, y generalmente son más sensibles.
Los niños superdotados se asocian tan libremente como cualquier otro niño en el colegio. Sin embargo, en casa tienen menos amigos, debido a sus actividades extraescolares y el carácter intelectual de sus hobbies (aunque no haya un patrón específico de preferencias de los mismos).
Se describe a los superdotados como capaces de percibir y acentuar los absurdos cotidianos y disfrutar haciendo juegos de palabras en inventando versos retorcidos. Su humor es bastante retorcido.
Informazio gehiago :
Supergaituak
Educación de superdotados
Tener alta capacidad intelectual no es un problema educativo; sin embargo, una atención inadecuada de la misma puede -aunque no siempre- convertirla en un problema.
La realidad, por lo general, que viven a diario estos alumnos en sus escuelas es que no reciben el estímulo intelectual que necesitan, debido a que los profesores, por falta de formación y recursos, se orientan a atender a la mayoría, resintiéndose los extremos: los alumnos con problemas de aprendizaje y aquellos que adquieren los conocimientos a mayor velocidad. Como consecuencia, el desarrollo intelectual y afectivo de los más capaces puede sufrir seriamente y convertirse en un problema algo que inicialmente no lo era.
En algunos casos, la superdotación además puede presentar desventajas o problemas:
Algunos niños superdotados no tienen mejores notas académicas que la media, un pequeño porcentaje de ellos fracasa escolarmente porque aprenden y comprenden de una manera diferente. Sin embargo, es un tópico infundado la creencia de que la mayoría de los superdotados fracasa y tiene problemas.
La edad mental del niño superdotado se encuentra a veces en desfase con su edad física síndrome de disincronía y sus necesidades afectivas a veces son mayores que las de cualquier otro debido a su hipersensibilidad e hiperreceptividad tanto sensoriales como emocionales e intelectuales.
A algunas personas superdotadas se les atribuyen erróneamente problemas de atención. Aprenden rápido y pronto se aburren y se distraen con otras cosas que captan su interés, lo que les hace parecer estar "en las nubes". Este comportamiento a veces lleva a los niños superdotados a ser confundidos con niños hiperactivos.
Los niños superdotados pueden a menudo presentar comportamientos que pueden ser considerados molestos por algunas personas, como hacer preguntas desde la mañana a la noche (es típica la edad temprana a la que estos niños empiezan a usar la pregunta "¿por qué?"), cuestionan las reglas que se les pretenden imponer "porque sí" y no aceptan comportamientos que ellos consideran injustos (hacia ellos y hacia otros).
Dado que son perfeccionistas casualmente están corrigiendo oraciones mal estructuradas o dichas por sus maestros, padres o toda persona que tenga una conversación con ellos. Eso los lleva a parecer molestos o que tienen intenciones de irritar a estas personas, pero en realidad simplemente tratan de corregirlos. Tambien puede generar un problema en actividades como arquitectura, la pintura o la escultura donde el resultado siempre puede ser mejor y esto termina por retrasar el trabajo y la obsesión de perfección nunca deja satisfecho al individuo.
Informazio gehiago: http://es.wikipedia.org/wiki/Superdotaci%C3%B3n_intelectual
sábado, 27 de noviembre de 2010
Supergaituak
Gizarte honen haurrek %2ak supergaitasuna du.
Supergaituak diren haurrek honeko ezaugarriei erantzuten diete:
- Irakurtzen, ibiltzen eta eragiketak egiten ia bakarrik ikasten dute.
- Hiztegi aurreratua erabiltzen dute eta ideiak argitasunez azaltzen dituzte.
- Sormen eta kreatibitate handia erakusten dute. Galdera ugari egiten dituzte eta azkotan hiztegiak erabiltzen dituzte lagungarri izateko.
- Oso azkar ikasten dute eta memoria bikaina daukate.
-Batzutan, besteengandik bereiztendira pentsamendu oso kreatiboa dutelako.
-Oso independienteak dira.
- Ikasgai askotan bikainak izan daitezke , motibatutak baldin badaude.Horrela ez bada, eskola porrota ekar dezake.
-Energi karga gehiegi daukate eta askotan antsietatea izan dezakete.
-Askotan inestabiliate emozioanala erakusten dute.
Informazio gehiago:
http://ume2010.com/informazioa%20ume/aholkularitza,%20informazioa/ni%C3%B1os%20superdotados/umesupergaituak.html
miércoles, 24 de noviembre de 2010
Supergaituak
Adituen arabera, kasuen % 98a baino gehiago diagnostikatu gabe dago, hau da, 100 haurretatik 3 haur supergaituak dira eta beraien gurasoek eta irakasleek ez dute jakiten. Horren arrazoia bada, informazioa eskasa izaten dela eta horren ondorioz haur askok haien ikasketetan porrotak izaten dituzte, ez baitira beraien klaseko kideen erritmora moldatzen, haur horien interesguneak gelakoetatik oso urruti daudelako. Beren adimen adinaren eta adin kronologikoaren artean ikaragarrizko tartea egoten da, eta horrek beste haurrekin erlazionatzeko zailtasunak eragiten die.
Haur hauek zenbait arlotan talentu bereziak izaten dituzte, baina ez arlo guztietan. Adibidez, ahozko komunikazioan, matematiketan, musikan, kiroletan, arlo artistikoan…
Oso zaila izaten da haur bat talentu apartekoa den edo ez jakitea, ez baitago adostasunik ez teknikarik hori definitzeko, beraz, ohiko adimen probez baliatu beharra dago eta horrek zailtasun handiak ekartzen ditu ebaluatzeko garaian.
Talentu aparteko haurra abilezia kognitibo ia guztietan gutxienez 130eko puntuaziotik gora duena da. Horietan guztietan desbiazio tipikotik bi puntu baino gehiago igotzen bada, hots, bere adineko haurren batez bestekotik gora baldin badago, talentu aparteko haurra dela esan daiteke. Talentu aparteko hori oso altua bada, hau da, adimen gaitasunak 160ko puntuazioa gainditzen badu, jeineun maila duela esaten da. Populazioaren %0,01 baino gehiago ez dira jeinuak. Beraz, talentu aparteko haurren artean mailak daude, eta oso maila altua dutenak jeinuak direla esaten da.
Test ugari egiteko aukera dago hurrengo orrialdean:
aipatutako informazioa lortzeko:
http://www.ucm.es/info/sees/web/diagnosticos.htm
Supergaituak
GARATU
ElkarteaTalentu aparteko haurrak dituzten gurasoak
Garatu talentu aparteko haurrak dituzten gurasoek sortutako elkartea da. Aita eta ama horiek inork baino hobeto dakite zein den haur supergaituen egoera eta legokien hezkuntza egokia izateko dituzten arazoak. Beraiengana jo dugu beren ekimenak eta errebindikazioak ezagutzeko.
Zeratarako sortu zen Garatu Elkartea?
Garai hartan Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako guraso talde bat biltzen ginen gure seme-alabekin haurrei euren jakinmina asetuko lizkiekeen ekintzak antolatzeko asmoarekin; gure haurrek, garai hartan 4 eta 6 urte bitarteko haur txikak, unibertsoari buruz, edo gorputzari, energiari edo bizitzaren zentzuari buruz egiten zizkiguten galderei erantzun nahian, hain zuzen. Beranduago, talde hura egituratu egin behar genuela erabaki genuen, eta handik sortu zen gaur egungo Garatu elkartea. Gure seme-alabek ez zieten galdera horiei ikasgeletan erantzunik aurkitzen, eta gu geuk ere ezin genien haien zergatiei eskatzen zuten sakontasunarekin ihardetsi. Haurrak, beraien artean, bere interes berdina zutenekin elkartzen zirenean hobeto sentitzen zirela konturatzen ginen gurasoak. Ikasgeletan oso bestelako rola hartzen zutela ere ohartzen ginen : pasiboagoak ziren, lotsatiagoak, antsietate handiagokoak, itxurak egiten zituzten bere gaitasuna ezkutatzeko, edo gelako ekintzak beste haurren antzera edo okerrago egiten saiatzen ziren oharkabe pasatzeko. Gure taldean burutzen genituen ekimenak sarriago antolatzen hasi ginen, eta legearen inguruan zegoen hutsuneaz konturatu ginen, nahiz eta ordurako hezkuntza ministerioak hezkuntza bereziko lege bat onartua izan haur supergaituek zituzten beharrei ere erantzuteko egina, hain zuzen. Elkartearen estatutuetan jaso genituen gure helburuak eta handik aurrera gure indarrik handiena administrazioarekin edukiko genuen harremanean erabili genuen. Gaia zabaltzea nahi genuen, dagoeneko gertatzen ziren egoerak legeztatu, familiei eta profesionalei biltzen genuen informazioarekin lagundu, gure seme-alabentzako ekintzak egin ahal izateko dirulaguntzak lortu, bai unibertsitateetan, irakasle eskoletan, hezkuntza profesionaleengan eta gizarte osoan gaia hedatu eta, azkenik, beste elkarte batzuekin ere harremanak bilatu.
Informazio gehigarria:
http://www.hikhasi.com/artikulua/628
Supergaituak
Talentu aparteko haurrak. Hauentzat ere heziketa berezia.
Gaur egungo hezkuntza behar bereziak dituzten haurrei laguntza emateko prestatua dagoela esan daiteke. Haur itsuek, gorrek, hitz-motelek, adimen urrikoek, autistek eta abarrek laguntza gelak eta programa bereziak dituzte euren garapenean aurrera egiteko. Baina zer gertatzen da talentu aparteko haurrekin? Beren kideak baino azkarragoak diren haurrek ere behar bereziak dituzte. Horiei erantzuten al zaie?
Behar bereziak dituzten haurren artean talentu apartekoak dira gutxien aintzat hartu direnak orain arte, eta ondorioz, beraiei egokitutako programa bereziak eta laguntzak oso bakanak dira. Hainbat gabezia dituzten haurren beharrei gaur egun erantzuten zaiela esan daiteke, hau da, itsuei, gorrei, mutuei, hitz-motelei, autistei edota adimen urriko neska-mutilei zuzendutako programa bereziak eta laguntza gelak antolatuta daude. Haur horiek ezagutzen ditugu. Haatik, talentu aparteko haurrak ez ditugu ezagutzen, ez dakigu zein diren besteak baino adimentsuagoak diren haurrak. Errezelo eta beldur handia dago haur horiei buruz hitz egiterakoan. Talentu aparteko etiketa jarriz gero min egingo zaien beldurra dago. Ez dago beldurrik ezintasunak dituzten haurrak etiketatzeko eta gela bereziak prestatzeko, baina haur bat talentu apartekoa dela esaten bada, min egingo zaiola uste da. Iritzi hori du Carmen Maganto EHUko Psikologia irakasleak. Berak dioenez"ez da minik egiten egia ezagutuz gero. Min egin diezaiekegu haur horiek beti talentu aparteko errendimendua izatea nahi badugu eta beti eredu bezala jokatzea nahi badugu. Izan ere, besteek baino adimen altuagoa edo goiztiarragoa eduki arren, eskubide osoa dute nahi duten errendimendua izateko". Carmen Magantok argi uzten du"haur horiek arazo bezala ikusiko ez bagenitu eta gauza normal bezala hartuko bagenu, beldur hori kendu egingo litzaiguke".Talentu aparteko haurrak eta haur adimentsuak
Talentu aparteko haurrak, haur adimentsuak, azkarra, argia... kontzeptu ugari erabiltzen dira, eta sarritan gauza bera esan nahi dutela iruditzen zaigu. Baina ez da horrela; alde batetik talentu aparteko haurrak daude, eta bestetik haur adimentsuak edo azkarrak.Talentu aparteko haurra abilezia kognitibo ia guztietan gutxienez 130eko puntuaziotik gora duena da. Horietan guztietan desbiazio tipikotik bi puntu baino gehiago igotzen bada, hots, bere adineko haurren batez bestekotik gora baldin badago, talentu aparteko haurra dela esan daiteke. Talentu aparteko hori oso altua bada, hau da, adimen gaitasunak 160ko puntuazioa gainditzen badu, jeineun maila duela esaten da. Populazioaren %0,01 baino gehiago ez dira jeinuak. Beraz, talentu aparteko haurren artean mailak daude, eta oso maila altua dutenak jeinuak direla esaten da.Bigarrenik adimentsuak edo azkarrak daudela aipatu dugu. Hauek zenbait arlotan talentu bereziak dituztenak dira, baina ez arlo guztietan. Esaterako, ahozko komunikazioan, matematiketan, musikan, kiroletan, arlo artistikoan... Arlo horietako batean edo batzuetan nabarmentzen dira haur adimentsuak, baina ez guztietan. Badaude matematiketan oso azkarrak diren haurrak, baina idazteko zailtasunak dituztenak.Zaila da haur bat talentu apartekoa den edo ez jakitea, ez dago adostasunik ez teknikarik hori definitzeko. Gaur egun ez dago talentu aparteko haurrak antzemateko testik, eta ohiko adimen probez baliatu beharra dago. Horrek zailtasun handiak ekartzen ditu ebaluatzeko garaian.Bestalde, ez da ahaztu behar adimenaren garapenak gora-behera handiak izaten dituela. Litekeena da haur batek 3 urterekin ongi irakurtzea inork irakatsi gabe, oso zuzen hitz egitea, hiztegi benetan aberatsa izatea, kalkulu matematikoak egitea eta abar. Baina oso txikitan duen garapen goiztiar hori gerora galtzea eta besteen mailan gelditzea suerta liteke.Gauzak horrela, ia zientifiko guztiak ados daude haur bat talentu apartekoa dela esateko 12 urtera arte itxarotearekin. Adin inguru horretan bere ikaskideekin konparatuz abilitate kognitiboen eta adimenaren batez bestekoa nabarmen gainditzen badu, ikasle hori zalantzarik gabe talentu apartekoa dela baiezta daiteke. 12 urte baino lehenago ezin da hori ziurtatu, adimenaren garapena oso malgua delako. Altuerarekin gertatzen dena pasa litekeela dio Magantok."7-8 urterekin oso altua datorrela iruditzen zaigu askotan, eta gero gelditu egiten da. Edo alderantzizkoa ere gertatzen da; ez dela asko hazten iruditzen zaigu, eta gero, bat-batean izugarri hazten da. Normalean pubertaroa bukatzen denean finkatzen da altuera, eta adimenarekin ere gauza bera gertatzen da. 12 urte ingururekin bukatzen da adimenaren sortzea eta egituraketa".
Dena dela, ez da 12 urtera arte itxaron behar neurriak hartzeko edo laguntza emateko. Garrantzitsua da diagnostiko goiztiarra egitea haur horiek programa bereziak izan ditzaten azkarrak diren arlo horietan.
Diagnostikoarekin bi arlo ezagutzen dira: bata haurraren adimen maila apartekoa den ala ez jakiteko, eta bestea haurraren nortasuna eta bere moldaketa familian eta gizartean. Bi arloek dute eragina eta biak oso kontuan hartzekoak dira.
Ez dago talentu aparteko haurren profilik, oso ezberdinak izan daitezke, faktore askoren baitan baitaude.
Informazio gehiago:
miércoles, 17 de noviembre de 2010
Supergaituak
Normalean supergaituak ez ditugu Hezkuntza Premia Bereziak dituzten ume bezala ikusten, baina hauek ere curriculum egokitzapena behar dute. Ezin dute landu besteak lantzen duten berdina, kapazitate handiagoa dutelako, baina, baita ere, integrazioa ezinbestekoa da.Supergaitua arlo askotan ona dena edo ona bihurtu daitekeena da. Bere ezaugarriak ezin dira bakarrik eremu bakar batera mugatu. Garapen intelektuala, soziala, emozionala eta fisikoa hartu behar dira kontuan. Supergaitua izateko ez da beharrezkoa arlo guztietan apartekotasun bat izatea.Horrela, supergaituek:
Erraz ulertzen dute eta oroitzen dira ikasitakoaz
Detaileez oroitzen dira erraz
Hiztegi zabala, aberatsa eta aurreratua daukate
Ideia eta erlazio abstraktuak erraz ulertzen dituzte
Buruketak egiten gozatzen dute
Konzentrazio ahalmen handia daukate
Era autonomoan lan egitea gustatzen zaie
Irakurtzea gustoko dute
Errutinak eta errepikapenak ez dituzte gustoko
Desafioak gozatzen dituzte
Espektatiba handiak dauzkate beraiekiko eta besteekiko
Liderrak izateko ahalmen handia dute
Justiziaren zentzu indartsua daukateAipagarria da ere, pentsa daitekeenaz aparte, supergaituen %70 ak eskolan porrota izaten dutela, beraiek era desberdin batez ikasten eta ulertzen dutelako.Ume supergaituek behar afektibo handiak izaten dituzte (hipersentsibilitatea), eta gainera bere adimena bere gorputza baino nagusiagoa dela dirudi (Hau da, umea heldua da sentimenduetan, baina ume baten gorputza dauka).
Erraz ulertzen dute eta oroitzen dira ikasitakoaz
Detaileez oroitzen dira erraz
Hiztegi zabala, aberatsa eta aurreratua daukate
Ideia eta erlazio abstraktuak erraz ulertzen dituzte
Buruketak egiten gozatzen dute
Konzentrazio ahalmen handia daukate
Era autonomoan lan egitea gustatzen zaie
Irakurtzea gustoko dute
Errutinak eta errepikapenak ez dituzte gustoko
Desafioak gozatzen dituzte
Espektatiba handiak dauzkate beraiekiko eta besteekiko
Liderrak izateko ahalmen handia dute
Justiziaren zentzu indartsua daukateAipagarria da ere, pentsa daitekeenaz aparte, supergaituen %70 ak eskolan porrota izaten dutela, beraiek era desberdin batez ikasten eta ulertzen dutelako.Ume supergaituek behar afektibo handiak izaten dituzte (hipersentsibilitatea), eta gainera bere adimena bere gorputza baino nagusiagoa dela dirudi (Hau da, umea heldua da sentimenduetan, baina ume baten gorputza dauka).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
